به کودک خیابانی که چسب زخم میفروخت گفتم تمام چسب زخم هایت را هم که بخرم
باز نه زخم های من خوب می شود
نه زخم های تو ...!

وحشی نبودم تا تو رامم کرده باشی
آهو ...نه! تا پابند دامم کرده باشی

من فکر اينجا را نمی کردم که روزی
تو غرق نان و مست نامم کرده باشی

يادم نمی آيد جوابم داده باشی
يادم نمی آيد سلامم کرده باشی

با تو همين اندازه شيرين بود اگر بود ــ
زهری که با حرفی به کامم کرده باشی

مي سوزم و دود مرا می بلعی ... آن وقت
له ميکنی وقتی تمامم کرده باشی

حالا چطوری من حلالت کرده باشم
وقتی تو اينطوری حرامم کرده باشی؟؟؟!!!!

دیدن عکست تمام سهم من است
از "تو "
آن را هم جیره بندی کرده ام
تا مبادا
توقعش زیاد شود!!
دل است دیگر . . .
ممکن است فردا خودت را از من بخواهد!!!

من از گلها گریزانم بگو پاییز برگردد

نمی دانم ، پریشانم، بگو پاییز بر گردد

 طلوع مهرم و شاید غروب سرد فروردین

خراب فصل بارانم، بگو پاییز بر گردد

دلم می گیرد از دنیای رنگارنگ تکراری

خزانم، برگریزانم، بگو پاییز بر گردد

به فصل غنچه ها و بوی سبز باد مشکوکم

حقیقت را نمی دانم، بگو پاییز بر گردد

منم غمگینم و ناباورانه مثل پاییزم

غزل با سوز می خوانم، بگو پاییز بر گردد

به روز من سیاهی را تو آوردی کجا رفتی

کجایی ماه تابانم،بگو پاییزبرگردد

"غریبه" می هراسد از تنور گرم تابستان

فشار لب به دندانم، بگو پاییز برگردد

رفتن يعني وداع با چشمان مهربان و آرام تو

و غرق شدن در گردابي از اندوه غم

رفتن براي من هميشه تلخ و دردناك است و من

نميدانم تو ...

چرا آنقدر دير آمدي و زود مي روي ...؟

با جمله ای آغاز میکنم که نه یک کلمه بلکه یک دریا معنا دارد .

شاید برگشت به این فضای مجازی برایم به هیچ وجه باور کردنی نبود .

آن روز که از دوستانم خداحافظی کردم فکر نمیکردم الطاف دوستان در این مدت بی وقفه ادامه داشته باشد

در این مدت پیامهای خصوصی و غیر خصوصی دوستان جهت برگشت به جمع شما دوستان ادامه داشت تا ...

در هر صورت سپاس از شما عزیزان .

امید آنکه بتوانم قدر دان الطافتان باشم

چقدر حرف هست و من فقط سکوت میکنم

آمدنت را سکوت کردم.

داشتنت را سکوت کردم.

رفتنت را سکوت کردم.

انتظار بازگشتت را هم.....

حالا نوبت توست...

باید در سکوت به تماشا بنشینی

یک سال از شروع فعالیت وبلاگم گذشت .

اینجا بهانه ای برای خلوت دل و نوشتن مطالبی که شاید بر زبان نمیچرخید بود .

من امروز برای همیشه این وبلاگ را تعطیل میکنم .

امروز بیشتر به کوچک بودن دنیا و دل آدمهاش پی بردم .

در طول یکسال گذشته از شما عزیزانی که با نظرات خود مشوق من بودید سپاسگذاری میکنم .

خدایا من شرمنده تمام الطاف بی حد و حصرت هستم در شرایطی که میدانم بنده ای نا سپاس بودم ولی آبروی مرا در بین بندگانت حفظ کن .

آمین یا رب العالمین

کلام آخر :

درختان ایستاده میمیرند

روی قبرم بنویسید کبوتر شد ورفت 
                                                           

 زير باران غزلی خواند ،

           دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم 
                                                            

 آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

روز میلاد ،

           - همان روز که عاشق شده بود -
                                                             

مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد  
                                                            

عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

هر غروب از دل خورشید گذر خواهد كرد 
                                                           

دختری ساده که یک روز کبوتر شد و رفت

                                 سبد سبد غزل عاشقانه لازم نیست

تو خود سخاوت سبز بهار و بارانی

                                 بـرای درک حضورت جوانه لازم نیست

تو ماه روشن شبهای سرد و تاریکی

                                 تو چون نشانهءراهی نشانه لازم نیست

ومن هزار خوش الحان بوستان توام

                                  مگـو بـرای تغـزل تـرانـه لازم نیـسـت

کبوترانه به سوی تو می کنم پرواز

                                  برای صید دلم آب و دانه لازم نیست

ببین تمام وجودم بهانه می گیرد

                                   برای از تو سرودن بهانه لازم نیست 

که تو تنها سخن شعر منی

 تو نرو دور نشو از بر من

 تو بمان تا که نمیرد دل من

باید به عشقهای موقتی عادت کرد

و تاریخ مصرف خود را دانست

باید بوسه داد و خطر نکرد که دوست میداریم یا نه؟

یا که در آغوش کشید و تپش قلبی را به خاطر نسپرد

باید لبخند زد و اشک را به درون چکاند

و فراموش کرد که دلی هست تنها برای دوست داشتن                        

امروز کسی محرم اسرار کسی نیست

ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

بیهوده مکن وقت گران صرف رفیقان

دل صرف کسی کن که دلش مال کسی نیست 

 زندگی شطرنج دنیا و دل است

قصه پررنج صدها مشکل است

  شاه دل کیش هوسها می شود

پای اسب آرزوها در گل است

  
  فیل بخت مـا عجب کج میرود!

درسرما بس خیـال باطل است

 
  مهره های عمرمن نـیـمش برفت

مهره های او تمامش کامل است

  ما نسنجیـده پی فـرزین او

                                    غافل از اینکه حریـفی قابل است